Punkt po punkcie.

• Telefon zadzwonił zaraz po zajęciu miejsca w przedziale. Jedno z moich zdjęć znajdzie się na kalendarzu Tramwajów Śląskich. Co oni w tej fotce widzą? Mnie sie nie podoba. Jak dostanę egzemplarz autorski to obiecuję się pochwalić. Tak, wiem, chwalipięta jestem.
• Każdy z następnych 4 dni na uczelni okraszony będzie kolosem. Na dokładkę piątego dnia trzeba oddać spory projekt, którego nawet nie zacząłem. Ciężko to będzie strawić.
• Jest w takim wieku, że chyba kończy kształtować się jego charakter i sposób bycia. Jezu jak on mi JK przypomina. Chciałoby się rzec: niestety. Choć jemu chyba z tym będzie dobrze.
• Świat jest malutki. Ścieżki życia są bardzo splątane. Kto by pomyślał, że będę współpracować z osobą, której jeszcze 4 lata temu robiło się wbrew. Prosta sytuacja plącze się niczym w dobrym typowym wenezuelskim serialowym tasiemcu.
• Słucham na przemian Wir sind Helden na poprawę nastroju i Illusionu, gdy się we mnie gotuje. Życie na ciągłej sinusoidzie jest ciężkie.
• Pogoda nie zauważyła, że już grudzień i dalej jest ponuro-listopadowa. Czy przejmowanie się pogodą to objaw starzenia się, próżniactwa czy może jeszcze czegoś gorszego?
• Spotkanie po długim czasie. Spontaniczne. Wcześniej było kilka prób, ale to tym razem sie udało, i chyba dobrze. Było chyba całkiem ok, choć głębsze wnioski zostawię dla siebie.
• Czas mija szybciej, gdy jest miło, a wszystko co dobre szybko się kończy. Ameryki chyba nie odkryłem, prawda?
• Obiecałem sobie słuchać uważnie, a jednak co rusz przyłapuje się, że oczy błądzą gdzieś obok, a myśli ulatują daleko. Muszę nad sobą popracować.
• Dodanie u siebie linka w to miejsce jest miłe i motywuje. Ja też chętnie dopiszę kolejny adres do bocznego menu.
• Pomysłów na przyszłość coraz mniej, a każda kolejna myśl sprawia, że tęsknię za tą poprzednią.
• Gdzieś ktoś napisał, że z każdym rokiem ma coraz mniej ochoty na celebrowanie świąt. Chwila refleksji. Tak, faktycznie coś w tym jest.